این منم آن نغمه ناجور

از حماقتها و خیانتهای مداحان

از بزرگترین انحرافات و خیانتها در رابطه با عاشورا ، توجه دادن مردم است بخصوصیات ظاهری قهرمانان عاشورا .مثلا وصف زیبایی ظاهری آنها یا قدرت جسمی آنها.شعرها و نوحه هایی که اخیرا بگوش میرسد پر است از این خیانتها ، نمونه هایی مانند «چشمهای قشنگ عباس دلم رو هوایی کرده» یا «الله اکبر چه دست و بازویی ، الله اکبر چه چشم و ابرویی» همه مواردی هستند که یا از حماقت ناشی میشوند یا خیانت و در هر دو حالت به خیانت می انجامند.
اگر حضرت عباس شایسته ستایش است نه بخاطر زیبایی ظاهرش و یا زور بازوانش بلکه برای انسانیت و فداکاریش باید او را ستود.

اگر عزاداری مستحب است آسیب رساندن بخود حرام است، حرام!
هر آدم نسبتا عاقلی میفهمد که قمه را برداشتن و با آن فرق خود را شکافتن ، کاریست که بلاهت و حماقت از آن میبارد.
آقایان علما تا دیروز قمه زنی را خالی از اشکال میدیدند ؛ و امروز نیز که عده ای از ایشان حکم حرمت آنرا داده اند ، دلیلشان اینستکه قمه زنی جلوه خوبی ندارد و باعث سوء استفاده اجنبی ها میشود .یعنی گمان میکنند که قمه زنی ذاتا ایرادی ندارد! بلکه نمایش ان در جمع اشکال شرعی دارد. (وگرنه شما میتوانید درون خانه خود و در خفا با قمه بجان خود بیافتید و حسابی عزاداری کنید.)
اگر شما بپذیرید که قمه زدن بخاطر آسیبی که بجسم میرساند حرامست، لاجرم باید قبول کنید که زنجیر زدن و سینه زدن هم اگر آسیب برساند، حرامست.

+ amir ; ۱٠:۳٢ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۳/۱۱/٢۸
comment نظرات ()