این منم آن نغمه ناجور

دو فیلم با سه بلیط

بید مجنون
چند روز پیش با جمعی از رفقا رفتیم این فیلم رو دیدم ، اینقدر زیبا و جذاب بود که وسط فیلم تصمیم گرفتیم بریم سالن 2 سینما بهمن سالاد فصل رو ببینیم (خودتون عمق فاجعه رو در نظر بگیرید!)اما نهایتا تا آخر فیلم رو نشستیم دیدیم ، بلکه فرجی بشه که نشد.
نکته جالب اینجاست که ما هفت هشت نفر همگی (گلاب بروت)حالمون از فیلم به هم خورد. مجیدی حتا نتونست نظر یکی از مارو جلب کنه(بد نیست بدونی که میون ما همه جور آدمی بود ،از علاقه مندان به فیلم فارسی گرفته تا دلباختگان سینمای پست مدرن فرانسه)
در جمع ما پیشنهادات جالبی هم مطرح شد که اگر کارگردان فیلم به آنها توجه کنه میتونه باعث اعتلای سینمای ایران بشه،مثلا اینکه مجیدی بجای فیلم سینمایی بهتره کلیپ 5 دقیقه ای بسازه ، مجیدی هیچ چی از موسیقی سرش نمیشه ، مجیدی بهتره بجای فیلمسازی یه موسسه برای نابینایان تاسیس کنه و بقیه عمرشو در آنجا فعالیت کنه.
خلاصه بید مجنون اینقدر مزخرف بود که من تصمیم گرفتم دیگه هیچ فیلمی از مجیدی نبینم.
از فیلم که بگذریم میرسیم به سالن سینما بهمن ، سیستم خنک کننده سالن یه کولر آبی بزرگ است که جلوی سالن قرار داره و صدای غیژ غیژش تمام سالن رو پوشش میده .صدای فیلم هم چنان ملایم پخش میشه که بعضی وقتها مجبور میشی گوشاتو بگیری!

و اما این:
خیلی دور خیلی نزدیک
یه فیلم بی نقص من یکی که 2 ساعت رو صندلی میخکوب بودم ؛لحظه لحظه فیلم حاصل ساعتها فکر و تلاشه؛ یکی میگفت میرکریمی 3 سال رو این فیلم کار کرده، ما میگیم دستش درد نکنه.
بازی بازیگرها ،بینظیر.فیلمبرداری ،بینظیر.صداگذاری ،بینظیر.خلاصه فیلم یه چیزیه در مایه های خدا!
من که تا حالا دو بار این فیلم رو دیدم ،کی میدونه شاید بازهم رفتم دیدم .میگن یکی دو هفته دیگه بیشتر رو پرده نیست ، پس بشتابید که غفلت سخت موجب پشیمانیست!

+ amir ; ٧:٥٥ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٤/٦/٧
comment نظرات ()