این منم آن نغمه ناجور

یکسال بیش رفت که من لاف میزنم!


ناجور یکساله شد.
در این مدت حدود 2700 بار این پنجره باز شد.امیدوارم وقتی رو که برای خوندن ناجور از تو گرفتم هدر نداده باشم.
مدتی بود که نمیتونستم آپدیت کنم خودم هم نمیدونم چرا!بهر حال این طلسم شکسته شد.

کره و فضا به جای دو نقطه
شبهای احیا رو با سه چهار تا از رفقا کنار هم بودیم ؛ بحثهایی هم کردیم نتایجی حاصل شد که ارزش بازگو کردن رو داره:
یکی از رفقا گفت اگر خدا را یک نقطه در نظر بگیریم ، یک مسیر هست که ما را به آن نقطه میرساند و بقیه مسیرها باعث دور شدن ما از خدا میشود.
من گفتم خدا را نمیشه یک نقطه فرض کرد ، چرا که خدا بی نهایتست . ما میتونیم خدا را بصورت فضا در نظر بگیریم که هر دو بی نهایتند(هم خدا هم فضا).
و انسان را میشه بصورت یک کره مدل کرد.
حالا اگر انسان بعد معنوی خودش رو تقویت کنه ، مثل اینستکه شعاع کره افزایش پیدا کند و در واقع کره بزرگتر میشه و سطح تماسش با فضای اطراف(خدا)بیشتر میشه؛ آنوقت میتونیم بگیم که انسان بخدا نزدیکتر شده.
برعکس اگر آدمیزاد مرتکب گناه بشه ، مثل اینستکه آن کره کوچکتر بشه و سطح تماسش با فضا(خدا)کمتر بشه .یعنی انسان از خدا دور شده.

اگر این نظریه را بپذیریم ، خیلی چیزها رو میشه توجیه کرد.
در آینده ، اگر عمری باقی بود ، باز هم در این باره مینویسم.

+ amir ; ۸:٥٠ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٤/۸/٢٠
comment نظرات ()